Artı veya eksi iki ondalık milimetre tolerans, gözün görebileceğinden daha dardır. Çoğu mobilyanın gerektirdiğinden daha dardır. Yine de tutarız ve neden felsefi değil, pratiktir.
İki bileşen bir birleşim noktasında buluştuğunda — bir kapı bir çerçeveye, bir çekmece bir açıklığa, bir taş tezgah bir ahşap hacme — birleşim noktasının görünen kalitesi, iki bileşenin en kötüsü tarafından belirlenir, en iyisi tarafından değil. Kapı ±0.2mm'ye ve çerçeve ±0.5mm'ye tutulursa, birleşim noktası ±0.5mm'ye tutulur ve boşluk görünür. Birleşim noktasını tutmanın tek yolu, her iki bileşeni de aynı dar toleransa tutmaktır.
İki ondağa ölçmemizin nedeni budur. Tek bileşenin gerektirmesi değil. Birleşim noktasının gerektirmesi, birleşim noktası ise müşterinin gördüğü şeydir.
Bu disiplinin maliyeti zaman. Her bileşen, kesimden sonra, montajdan sonra ve ciladan sonra kontrol edilir. Bir mutfak iki yüz bileşen içerebilir; her biri üç kez ölçülür. Altı yüz ölçüm, bir mutfak için. İş budur.



